The first mention of the village dates from 1267, when 'The Doolen' name is first mentioned.
Until the 18th century the village was an island surrounded by purposefully flooded land, with the remainder, north of the village, known as 'The Drowned Land of Saeftinghe'.
The 'Eylandt den Doel' is completely surrounded by old seawalls. The dike encloses the hamlets of 'Sweet Verge', 'Saftingen', 'Rapenburg' and 'Ouden Doel' (Olden Doel).

The polder Doel site is unique to Belgium and dates from the Eighty Years War (1568-1648). The typical checkerboard pattern dates from 1614, when these geometric farmlands were first mapped, and they have not changed very much over the years. This fact makes the village a rare example of regional urbanization.
The village has many historic buildings, including the oldest stone windmill of the country (1611), and the only windmill on a sea wall.

[Information on this page is mainly learned from Wikipedia]

Het volgende gedicht werd gelezen op 03 juli 2011, tijdens de herdenking in Doel, op de plek waar het Britse oorlogsmonument in maart 2011 werd verwijderd.

Hier herdenken wij, aan geen monument

de bescherming van het dorp,
het land van waas, de polder
en de haven; wie van hier is
dacht niet meer dan dat hier altijd
een teken zou blijven

hier staan wij, rond kale aarde,
zonder steen, geen zuil, geen haak
voor het verhaal, voor de herinnering
aan zij die kwamen van over het kanaal
om het droppen van bommen te stoppen

hier blijven wij, op zoek naar de herinnering
aan het dorp, dat weer veilig was om in te wonen
maar geen halve steen, geen denken aan
dat men nog wil dat wij hier staan

hier geven wij een teken, kijk ons aan
ooit was dit een dorp, waard
om voor te vechten

-Hilde van Cauteren [Dorpsdichter Doel 2011 - 2012]

Het volgende gedicht werd geschreven naar aanleiding van het plaatsen van een slagbook aan de toegangsweg naar Doel

Pascontrole

Voor nze veiligheid en tegen ongewenst bezoek
bij nacht, werd hier een slagboom aangebracht.
Afvaldumpers, glasbrekers, ordinaire inbrekers,
straatracers en raven die hier party's willen vieren:

Geleive na de avondklok uw paspoort in te brengen.
Zo kunnen wij u achteraf bedanken, u brengt ten slotte
leven in de brouwerij. Want het wordt eenzaam
in dit kleine dorp dat niet verdwijnen wil, en stil.

En ach, zo'n slagboom brengt nog wat beweging,
op - te laat, neer - te zot, alles is hier bijna kapot,
hier valt voor vandalen nog weinig te beleven.

En toch, zo'n slagboom geeft ons iets van een attractie
in een park, of een air van een koninklijk domein.
We moesten maar eens inkomgeld gaan vragen.

-Hilde van Cauteren [Dorpsdichter Doel 2011 - 2012]